Hiernaast staat een afbeelding van het zegel dat Dirck als schepen gebruikte. Het bekende hertengewei is daar twee keer op afgebeeld: zowel aan de boven- als aan de onderkant van de cirkel.
Dirck had ook nog andere openbare functies. Zo was hij in 1663 en 1664 schutmeester (hoofd van de schutterij) en gedurende een aantal jaren lid van de plaatselijke kerkenraad.
Het meest opvallende aan Dirck waren echter niet zijn verrichtingen als chirurgijn of als bestuurder, maar het feit dat hij niet minder dan vier keer getrouwd was en dat die huwelijken elkaar bijzonder snel opvolgden: binnen drie jaar nadat zijn eerste vrouw was overleden trouwde hij al voor de vierde keer.

Grietchen van Swartsenborch

Aletta Broens

Josina le Pluck

Cornelia van Laren

Op 18 april 1670 vond een waarschijnlijk hoogoplopende discussie in de kerkenraad plaats waarbij de hamvraag was of de predikant het huwelijk zou blokkeren. Uiteindelijk besloot deze om eieren voor zijn geld te kiezen en ondanks zijn bezwaren het huwelijk niet te blokkeren. De ouderling Dirck van Meerlandt legde de conclusie als volgt vast: Domine Van Laeren, gevraecht sijnde oft sijn E[dele] indien Beijen sijne geboden bij den Politijcken Rechter ende in de nabuijrige kercken krijgen konde, het selffde soude beletten, heeft geantwoort dat sijn E[dele] gen[oemde] Beijen als hebben[de] het werck buijten hem begonnen, daer mede laet begaen ende dat sijn E[dele] bij soo verre Beijen tot het voors[eide] oogemerck konde geraecken het selffde niet en soude beletten, gelijck sijn E[dele] voor desen in de Kerckelijcke vergaderinge hadde voorgestelt.

Andere ondertrouwdiscussies

Wie het notulenboek van de IJsselsteinse kerkenraad uit de zeventiende en het begin van de achttiende eeuw leest, krijgt de indruk dat de familie Beijen een abonnement had op discussies over ondertrouw. In 1626 werd de ondertrouw van Dircks ouders, Gijsbert Beijen en Elisabeth van Dijck, bijna geblokkeerd omdat Gijsbert iemand anders een trouwbelofte zou hebben gegeven. In 1670 was er het meningsverschil dat op deze pagina wordt beschreven, en weer een generatie later, in 1705, moest de kerkenraad zich buigen over ernstige bezwaren tegen de ondertrouw van de oudste zoon van Dirck en Cornelia. Meer daarover staat op de pagina over Johan Beijen en Mechteld van Meerland.

Op 28 april verzochten Dirck en Cornelia aan het stadsbestuur om hun voorgenomen huwelijk van het stadhuis af te kondigen. Ze klaagden erover dat de vader van Cornelia volstrekt geen redenen gaf voor zijn weigering om mee te werken. Daarop gingen twee van de schepenen op bezoek bij Jodocus van Laren. Die verklaarde dat hij nooit in het huwelijk zou toestemmen en dat hij zich niet verplicht voelde om daar een reden voor te geven. Daarop gaf het stadsbestuur de gevraagde toestemming.

Al op 26 december 1670 werd het eerste kind uit dit vierde huwelijk, Cornelia, gedoopt. Volgens het IJsselsteinse doopregister volgden in de periode 1672-1687 nog zeven andere kinderen. Uit een andere bron blijkt dat Dirck en Cornelia in 1688/89 nog een negende kind moeten hebben gekregen.

Ten slotte

Voorzover valt na te gaan heeft Dirck dus zeventien kinderen gekregen: zes uit zijn eerste, een uit zijn tweede, een uit zijn derde en negen uit zijn vierde huwelijk. Verschillende van deze kinderen zijn jong gestorven; van "slechts" tien is duidelijk dat zij de huwbare leeftijd hebben bereikt. Op de volgende pagina wordt meer gezegd over deze kinderen en hun nakomelingen.