De familiesite
Beijen/Beyen

door Laurens Beijen		 De Nieuwkapelse familie

Remigius Beyen uit Nieuwkapelle



Het inhoudsoverzicht


De voornamenlijst


De fotogalerij


De volgende pagina


De vorige pagina


De voorpagina


Zoeken op deze site


Reacties of vragen



The English pages


Door op een onderstreepte
naam in de tekst te klikken,
komt u op het schema van
de Nieuwkapelse familie.
Daarna kunt u met de knop
"Vorige" of "Back" terug
naar deze pagina.

























De bovenkant
van de pagina

Petrus Jacobus en zijn gezin

Nieuwkapelle ligt in de Belgische provincie West-Vlaanderen, ten zuidwesten van Diksmuide en ten zuidoosten van Veurne. Het hoort tegenwoordig bij de gemeente Diksmuide.
Op 20 april 1698 trouwde in Nieuwkapelle een zekere Petrus Jacobus Beyen (1.1) met Jacoba Stoet. Petrus (of Pieter) en Jacoba kregen niet minder dan negen kinderen. Op 30 september 1717 werd hun jongste, Remigius (2.1), geboren; hij werd op 1 oktober gedoopt. Zijn voornaam is hoogstwaarschijnlijk ontleend aan de heilige Remigius van Reims. Diens feestdag komt overeen met de doopdag van Remigius Beyen.
Jacoba overleed bij Remigius' geboorte. Pieter hertrouwde in 1718 in Oudekapelle met Jacoba Snick. Uit dit tweede huwelijk werden nog vier kinderen geboren. In 1730 werd Pieter in Nieuwkapelle begraven.
Zes van Pieters dertien kinderen stierven jong, maar hij had ook een aantal zoons die wel volwassen werden. Zij kregen een uitgebreid nageslacht. Veel Belgen met de naam Beyen stammen van hen af. Er is een aparte pagina over de naam Beyen in België.
Van de kinderen van Pieter wordt op deze website alleen Remigius besproken: hij kwam terecht in de Noordelijke Nederlanden en had veel nakomelingen in Nederland.

Remigius in het Nederlandse leger

In 1741 raakten de Zuidelijke Nederlanden betrokken bij de Oostenrijkse Successieoorlog. Frankrijk, Pruisen en Spanje stonden tegenover Oostenrijk, Engeland en de Nederlandse Republiek. Nederland had al sinds 1713 garnizoenen in een aantal "barrièresteden" in de Zuidelijke Nederlanden in de buurt van de Franse grens als bescherming tegen mogelijke Franse agressie. Veurne was een van die vestingen.
Toen de oorlog uitbrak moesten de garnizoenen worden versterkt. Op 9 april 1742 werd Remigius Beyen aangenomen als soldaat in het regiment van baron Johan Sicco thoe Schwartzenberg en Hohenlansberg dat gelegerd was in Veurne.
De barrièresteden hadden weinig effect. De meeste werden door Frankrijk in 1744 en 1745 zonder veel moeite veroverd. De Nederlandse troepen trokken zich terug naar het noorden.
In de herfst van 1745 werden een kleine 6000 Nederlandse soldaten, waaronder het regiment waar Remigius diende, naar Engeland verscheept. Ze kwamen daar de Engelse koning te hulp die bedreigd werd door een opstand vanuit Schotland. Nadat de opstand was mislukt, keerden de soldaten in 1746 naar Nederland terug.
De Oostenrijkse Successieoorlog werd in 1748 beëindigd met de Vrede van Aken. Remigius bleef in het leger. Zijn regiment, dat inmiddels onder leiding stond van de prins van Baden-Durlach, was achtereenvolgens gelegerd in een groot aantal Noord-Nederlandse garnizoensplaatsen. Pas in 1779, na een dienstverband van niet minder dan 37 jaar, ging Remigius met pensioen.
Hieronder staat de vermelding van Remigius in een militair stamboek. Zijn naam is daar geschreven als Remisius Beijens.

Het gezin van Remigius in Nijmegen

Het regiment van Remigius was van 1751 tot 1754 en van 1758 tot 1761 gelegerd in Nijmegen. In 1753 trouwde hij daar met de Nijmeegse Johanna van Kempen. Zij kregen zeven kinderen. Ondanks de verschillende standplaatsen van Remigius bleven Johanna en de kinderen in Nijmegen wonen.
Remigius moet zijn overleden tussen 1779, toen hij met pensioen ging, en 1799, toen bij het huwelijk van een van zijn zoons werd vermeld dat de moeder van de bruidegom weduwe was.

De nakomelingen van Remigius

Van de zeven kinderen van Remigius en Johanna bereikten er voorzover bekend maar drie de huwbare leeftijd: Joanna Huberta (3.3), Henricus (3.5) en Gerardus (3.6).
Gerardus, die ook wel Gradus werd genoemd, werd geboren in 1766. Hij was metselaar van beroep en woonde vrijwel zijn hele leven in Nijmegen. In 1795 trouwde hij met Theodora Helena Grevers. Zij kregen zeven kinderen. Theodora overleed in 1834, Gerardus in 1850 op 84-jarige leeftijd.

Alle huidige leden van de Nieuwkapelse familie stammen af van een van de zoons van Gerardus en Theodora, Henricus Hubertus (4.7). Hij is de hoofdpersoon van de volgende pagina.

   Het inhoudsoverzicht                                        De volgende pagina