Van Beijens in het Westland

	"Dit merck is gestelt bij Barent Engelbrechtsz. van Nij". Omdat Barent niet kon schrijven, ondertekende hij als schepen met een handmerk.

De stamvader van deze groep was een zekere Barent Engelbrechtsz. In sommige archiefstukken werd hij aangeduid met de naam Van Nij. Een plaats Nij is niet bekend, maar heel misschien werd er Neede mee bedoeld. Bij de hierboven genoemde Beijens uit Neede kwamen immers de namen Engelbert en Berent voor. Wie zijn vader Engelbrecht was, is echter niet duidelijk.
Barent moet geboren zijn in 1621 of 1620. Hij was kleermaker en in de jaren 1674-1678 ook schepen van 's-Gravenzande. Barent was getrouwd met een zekere Machteld Jansdr. Hij werd, zonder vermelding van een achternaam, in de periode 1646-1651 vier keer als vader genoemd in het gereformeerde doopboek van 's-Gravenzande.
Barent overleed in of kort voor 1682.

Barent had twee kinderen, Annetje en Jan. In een akte uit 1682 werden ze aangeduid als Jan ende Annetje Barents van Bije. Jan werd al eerder vermeld met de naam Van Beijen of iets wat daarop leek. Toen hij in 1674 in 's-Gravenzande trouwde met Lijsbeth van der Burch werd hij "van Bijen" genoemd, later was het meestal "van Beijen".
Jan en Lijsbeth kregen in de jaren 1675-1678 drie kinderen, die in De Lier werden gedoopt. Kort daarna moet Lijsbeth zijn overleden. In 1681 hertrouwde Jan met Maria Roderkerk. Uit dit tweede huwelijk kreeg Jan nog vijf kinderen, die allemaal in 's-Gravenzande werden gedoopt.

Thomas van Beijen, de oudste zoon van Jan Barentsz. van Beijen, kreeg met zijn vrouw Maartje van der Kooij in de periode 1704-1712 zeven kinderen, die ze allemaal in 's- Gravenzande lieten dopen. Van maar twee van deze kinderen is iets meer bekend: de tweeling Elsje en Lijsbeth van Beijen. Zij trouwden met twee broers (geen tweeling) Vreugdenhil. De andere kinderen van Thomas zijn waarschijnlijk jong overleden.
Jans jongere zoon Jacobus was getrouwd met Cornelia van der Post. Zij kregen in de jaren 1714-1734 minstens twaalf kinderen in 's-Gravenzande, Alphen, Oegstgeest, Voorschoten en Koudekerk aan de Rijn. Jacobus overleed in of voor 1749 in Koudekerk.

Doordat de zoons van Thomas en Jacobus voorzover bekend geen nakomelingen hadden, stierf de naam Van Beijen uit. Jacobus' dochter Jacoba, die in 1799 overleed, was waarschijnlijk de laatste draagster van deze naam.

De Amsterdamse groep Hendrik

De oudst bekende vertegenwoordiger van deze groep was een zekere Hendrik Beijen. Hij werd in 1643 toegelaten als poorter van Amsterdam. In 1649 trouwde hij met de weduwe Neeltje Christiaens. Volgens het poortersboek en het ondertrouwregister was Hendrik afkomstig uit Oudendorp. Waarschijnlijk werd daarmee niet een Nederlandse plaats bedoeld, maar een Duitse dicht bij de huidige Nederlandse grens, bijvoorbeeld Oldendorp ten zuiden van Emden of Altendorf bij Nordhorn. Uit andere bronnen blijkt dat hij waarschijnlijk in 1621 of 1622 is geboren.
Hendrik was glazenmaker van beroep. Later werd hij vermeld als goud- en zilversmidsgereedschapsverkoper. Uit een vermelding bij de ondertrouw van zijn zoon op 13 april 1685 blijkt dat Hendrik voor die datum is overleden.

Hendriks enige zoon Engelbrecht of Engelbert werd geboren in 1652. Hij was tabaksverkoper en trouwde met Maria Limbach. Zij kregen vier kinderen, van wie er twee op jonge leeftijd overleden. In 1695 overleed Engelbrecht ook zelf. Zijn weduwe Maria Limbach bleef achter met haar kinderen Hendrik en Maria Beijen.

Hendrik, die geboren was in 1688, was aanvankelijk schoenmaker. Later had hij een galanteriewinkel op de Nieuwe Hoogstraat in Amsterdam. Hij trouwde in 1714 met Johanna Vos. Na een lang huwelijk overleed zij in 1748. Hendrik hertrouwde na een halfjaar met de veel jongere Grada Steenbergen. Hendrik overleed in 1764; zijn tweede vrouw in 1788.

Uit zijn eerste huwelijk had Hendrik een zoon Hendrik junior die geboren werd in 1715. Die Hendrik (de derde Hendrik uit deze groep) trouwde in 1735 met Maria Angenita Davercose, met wie hij twee dochters kreeg. In 1744 overleed Maria Angenita, in 1748 Hendrik junior. Beiden waren nog geen 35 jaar. De twee meisjes, Johanna en Maria, werden waarschijnlijk opgevangen door hun grootvader, Hendrik senior.

Ook uit zijn tweede huwelijk had Hendrik senior een zoon, Engelbart. Die werd 34 jaar na zijn inmiddels overleden halfbroer geboren. Johanna en Maria kregen daardoor een (half)oom die meer dan tien jaar jonger was dan zijzelf.
De jonge Engelbart werd later zilversmid. Hij trouwde met Maria Antonia Baars. Zij kregen alleen een zoontje Pieter Anthoni, die mogelijk jong overleden is. In dat geval was Engelbart, die in 1811 overleed, de laatste Beijen uit dit losse eindje.

Jan Beijen, Maria Prinse en hun nakomelingen