Glasgow, Hampden Park, 15 mei 2002 - finale Champions League

Bayer Leverkusen - Real Madrid 1-2

		-
	Bayer Leverkusen	-	Real Madrid
	Doelpunten:
8.	Raúl (Roberto Carlos)	0-1
14.	Lúcio (Schneider)	1-1
45.	Zidane (Roberto Carlos)	1-2
	Kaarten:
45.	Michel Salgado
89.	Roberto Carlos
	Opstelling:
1	Butt;		César (68. Casillas);
2	Sebescen (65. Kirsten)		Michel Salgado
3	Lúcio (90. Babic)		Helguera
4	Zivkovic		Hierro (C)
5	Placente;		Roberto Carlos;
6	Schneider		Figo (61. McManaman)
7	Ramelow (C)		Zidane
8	Ballack		Makalélé (73. Flávio Conceição)
9	Brdaric (39. Berbatov);		Solari;
10	Bastürk		Raúl
11	Neuville.		Morientes.
Trainer:	Topmöller		Del Bosque
Scheids:	Meier		(Zwitserland)
Toesch.:	60.000
SOT:	2+3=5		3+1=4
SW:	2+5=7		2+1=3
Corners:	3+1=4		0+0=0
BS:	3+0=3		1+0=1
OT:	5+8=13		9+11=20
f
Man of the Match:	Zidane (8)		Zie Geturfd.
f
Geturfd:	Zidane (8)		Zinédine Zidane bekroonde zijn eerste jaar Real Madrid met een fantastische wedstrijd met een fantastisch doelpunt. De Franse klasbak was de beste man van het veld. Zidane wordt bijna nooit overgeslagen in de aanvalsopbouw van Real. Dat was voor Bayer Leverkusen gelukkig geen argument om hem de hele wedstrijd te schaduwen.    Zidane wisselde voortdurend tussen korte passjes, intelligente passes in de ruimte en gepingel om de vaart uit de wedstrijd te halen. Vooral in de tweede helft, bij een vrij veilige 2-1-voorsprong, gooide hij regelmatig de trukendoos open. Die aannames, hakjes en lichaamsschijnbewegingen gooide hij er alleen uit wanneer het kon, en dat was door de grote ruimtes op het veld gelukkig nogal vaak. Veel acties waren een lust voor het oog. Daar komt bij dat Zidane maar een paar keer balverlies leed. Voor een middenvelder in zijn vrije rol had hij indrukwekkende cijfers. De klad kwam er pas in in de rommelige slotfase, toen Bayer Leverkusen nog aandrong en Zidane werd gedwongen tot meeverdedigen.    En dan hebben we het nog niet gehad over Zidanes prachtige goal. Vlak voor rust brak Roberto Carlos door op links, en hij kon ongehinderd hoog terugleggen op Zidane, die op de punt van het strafschopgebied stond te wachten. Met een halve omhaal met zijn zwakkere linkervoet schoot Zidane technisch perfect in de linkerkruising.    De Franse straatvoetballer gaf in enkele interviews al toe dat het aan hem begon te knagen: op zijn indrukwekkende erelijst ontbrak de Champions League nog. Zidane verloor eerder met Juventus de finales van 1997 en 1998.
f
Prima:	5+4=9
Goed:	12+15=27
Mhwaah:	3+3=6
Slecht:	0+2=2
Totaal:	9+27+6+2=44
Ballen veroverd:	1+4=5
Balverlies:	3+4=7
Meteen weer ingeleverd:	0+0=0
Duels posi:	5+3=8
Duels nega:	2+2=4
OT's mee:	0+0=0
OT's tegen:	1+0=1
SOT:	1+0=1
SW:	0+0=0
	Verdeling passes:
Voor:	4+7=11
Links:	3+5=8
Rechts:	5+5=10
Achter:	4+2=6
f
Commentaar:			De twee beste teams van de Champions League hebben er al minstens zestien Europese wedstrijden opzitten voordat ze in de finale mogen aftrappen. Europese successen gaan dan ook steeds vaker ten koste van de prestaties in de nationale competitie. Geen van de acht kwartfinalisten van dit Champions-League-toernooi werd kampioen in eigen land.    Je zou verwachten dat zo'n loodzware competitie automatisch twee vreselijke, taaie teams als finalisten krijgt. Dit jaar was niets minder waar. Real Madrid en Bayer Leverkusen zijn allebei goede voetballende ploegen, die er van houden om de bal lekker rond te laten gaan en allebei enkele prima technici in huis hebben.    Dat betekent niet dat deze ploegen niet kunnen knokken. De balveroveraars zoals Makalélé en Ramelow doen nuttig werk, maar ook de technische spelers gaan voorop in de strijd. Schneider, Bastürk, Zidane, Solari en Figo lopen zich de benen uit het lijf en trekken hun been ook niet terug in de duels.    De eerste helft was fantastisch. Real had het initiatief, en Bayer wilde ook voetballen. De moedige Duitsers speelden achterin één op één tegen Raúl en Morientes. Zidane kreeg de vrijheid om te lopen waar hij wilde en maakte daar dan ook gretig gebruik van. Luís Figo lag volledig aan banden bij Diego Placente. De 0-1 was het gevolg van het open spel. Een verre ingooi van Roberto Carlos - waar de sympathieke trainer Topmöller nog zó voor had gewaarschuwd - lanceerde Raúl. De aanvalsleider weglopen uit de rug van Lúcio en stond schuin voor het doel van Hans-Jörg Butt. Raúl maakte er het beste van, en aangezien Butt op het verkeerde been stond, hobbelde de intelligente roller zo binnen. Even later kreeg het sympathieke Bayer de moreel verdiende gelijkmaker, toen Lúcio een hoekschop van de voortreffelijke Bernd Schneider kon inkoppen. Het voetbal bleef nog even aangenaam als in de eerste minuten, totdat Zidane vlak voor rust de wedstrijd in het slot gooide. In de tweede helft, met een blessuretijd van maar liefst zeven minuten, kregen de toeschouwers in Glasgow typisch finale-voetbal voorgeschoteld.    In ieder geval werd Real Madrid voor de negende keer Europees kampioen.