Turkije was naar de Arena gekomen met de bedoeling om een punt uit het vuur te slepen. Dat was aan de taaie 5-4-1-opstelling te zien. Bondscoach Van Gaal legde dit uit als een voordeel, omdat Portugal binnenkort de aanval ook niet zal zoeken, in de cruciale uitwedstrijd die Nederland al bijna fataal kan worden in de WK-kwalificatie. Omdat de Turken weigerden aan te vallen, door de staat van het gladde gras en door het gebrek aan kwaliteit aan Nederlandse zijde, kwam de wedstrijd maar niet van de grond. Turkije kreeg helemaal geen kansen, en Nederland een paar. Patrick Kluivert en Phillip Cocu kregen een paar kansjes. Al met al was deze wedstrijd niet echt bevorderlijk voor het zelfvertrouwen van de internationals.
 Omdat Van Gaal Jeffrey Talan en Dries Boussatta niet meer wil selecteren en er verder geen rechtsbuitens afwezig zijn bij afwezigheid van Ronald de Boer, expirimenteerde Oranje met een manke formatie: de linkerflank met drie man bezet en de rechter met alleen Michael Reiziger en Mark van Bommel. De PSV-aanvoerder is het niet gewend om op de flank te spelen, en dat kon je merken. Nederland heeft een raar probleem, en dat is dat er teveel spelbepalers en centrale middenvelders zijn, en daarom te weinig flankspelers. In de toekomst is Victor Sikora misschien een oplossing als rechtsbuiten, maar dan moet hij daar eerst bij zijn club Vitesse ook komen te spelen.
 De komende twee interlands de uitwedstrijden tegen Andorra en Portugal. De eerste wordt sowieso gewonnen en de tweede is zeer belangrijk. De kwalificatie van Nederland voor het komende WK hangt aan een zijden draadje. Het is te hopen dat Oranje weet te winnen, anders wordt plaatsing nog heel moeilijk. Ik ben benieuwd met welke opstelling Oranje tegen Portugal aantreedt. Nederland heeft voorlopig nog geen vaste basisopstelling. Louis van Gaal zal keuzes moeten maken en het is van groot belang dat hij de juiste maakt.