|
|
 | - |  | |
| Italië | - | Nederland | |
| 39. | F. de Boer mist penalty | 0-0 | |
| 62. | Kluivert mist penalty | 0-0 | |
| Penaltyserie: | |||
| Di Biagio | 1-0 | ||
| F. de Boer | 1-0 | ||
| Pessotto | 2-0 | ||
| Stam | 2-0 | ||
| Totti | 3-0 | ||
| Kluivert | 3-1 | ||
| Maldini | 3-1 | ||
| Bosvelt | 3-1 | ||
| Kaarten: | |||
| 15. | Zambrotta |  | |
| 17. | Iuliano | | |
| 28. | Zenden | | |
| 34. | Zambrotta |  | |
| 38. | Toldo | | |
| 45. | Maldini | | |
| 50. | Davids | | |
| 75. | Van Bronckhorst | | |
| 88. | Di Biagio | | |
| 93. | Stam | | |
| Opstelling: | |||
| 1 | Toldo; | Van der Sar; | |
| 2 | Cannavaro | Bosvelt | |
| 3 | Nesta | Stam | |
| 4 | Iuliano; | F. de Boer (C) | |
| 5 | Zambrotta | Van Bronckhorst; | |
| 6 | Del Piero | Overmars | |
| 7 | Di Biagio | Cocu (95. Winter) | |
| 8 | Albertini (78. Pessotto) | Davids | |
| 9 | Fiore (83. Totti) | Zenden (77. Van Vossen); | |
| 10 | Maldini (C); | Bergkamp (87. Seedorf) | |
| 11 | Inzaghi (67. Delvecchio). | Kluivert. | |
| Trainer: | Zoff | Rijkaard | |
| Scheids: | Merk | Duitsland | |
| Toesch.: | 50.000 | ||
| SOT: | 0+2+1+0=3 | 3+2+1+0=6 | |
| SW: | 0+2+0+0=2 | 5+3+0+2=10 | |
| Corners: | 0+2+1+0=3 | 4+0+3+0=7 | |
| BS: | 3+1+2+0=6 | 0+2+0+0=2 | |
| OT: | 14+10+3+4=31 | 8+16+3+6=33 | |
| M o/t M: | Toldo | 9 | |
| Geturfd: | Davids | 7 | |
| Bijz.: |
Edgar Davids heerste over het middenveld, ging diep op de juiste momenten (niet vaak in het redelijk behoudende systeem van Rijkaard) en vulde gaten, wat je van hem gewend bent. Op Davids in deze wedstrijd niets aan te merken. De Juventus-middenvelder is één van de spelers die na de gemiste penalty's in gewone speeltijd gewoon onverschrokken door bleef werken en niet zenuwachtig werd. Aan Davids ligt de uitschakeling niet. | ||
| Prima: | 1+3+1+0=5 | ||
| Goed: | 25+31+13+15=84 | ||
| Mhwaah: | 3+2+2+0=7 | ||
| Slecht: | 2+2+1+2=7 | ||
| Totaal: | 5+84+7+7=103 | ||
| Ballen veroverd: | 3+1+1+0=5 | ||
| Balverlies: | 2+0+2+1=2 | ||
| Duels posi: | 3+2+4+1=10 | ||
| Duels nega: | 4+1+0+0=5 | ||
| OT's mee: | 2+3+2+0=7 | ||
| OT's tegen: | 1+3+0+0=4 | ||
| SOT: | 0+0+0+0=0 | ||
| SW: | 1+0+0+0=1 | ||
| Verdeling passes: | |||
| Voor: | 5+10+6+5=26 | ||
| Links: | 6+4+7+4=21 | ||
| Rechts: | 8+13+0+6=27 | ||
| Achter: | 6+3+1+1=11 | ||
| Bijz.: | Nederland ging ten onder aan publieke euforie, de Amsterdam Arena en faalangst. 88% van de Nederlanders geloofde dat Oranje Italië zou verslaan, volgens een enquête van de NOS. Ik geloof dat in De Kuip de Oranje-supporters niet zo stil waren gevallen, maar het elftal meer hadden gesteund en de grasmat was in Italiaans voordeel. Het Arena-gras blijft een probleem. En penalty's schiet je er - ja sorry hoor - gewoon in. En als niet Italië maar Roemenië tegenstander was geweest, had Nederland gewoon in de finale gestaan. In het eerste half uur had Nederland het overwicht over het middenveld, een paar keer schoot Bergkamp of Zenden voorbij de Italiaanse verdedigers. Het was dan ook Zenden die rechtsback Zambrotta twee gele kaarten bezorgde. Deze veldverwijzing was een excuus voor de conservatieve Italiaanse bondscoach Dino Zoff om alles en iedereen mee te laten verdedigen en slechts te hopen op de nul achterin. Een paar minuten na de rode kaart van Zambrotta kon Kluivert de bal in het strafschopgebied aannemen, maar Alessandro Nesta werkte de spits tegen de grond, waarna Frank de Boer een strafschop mocht nemen. Ditmaal wilde De Boer de bal in de andere hoek dan tegen Tsjechië werken, maar Toldo wist dat en stopte de strafschop, met de kromme en korte aanloop. Nadat Kluivert zelf in de 62ste minuut een penalty op de paal schoot en de rebound onbenut bleef, sloeg de schrik om het hart van de Oranjemannen. Het zou nog heel moeilijk worden om tegen die Italianen, die nu met zoveel zelfvertrouwen speelden, een doelpunt te maken. Want de Squadra Azzura wachtte slechts op één ding: de strafschoppenserie. Ook Rijkaard wist het niet meer en begon aan zijn drie wissels. Eerst moest Boudewijn Zenden eruit, de jongeling die de Italianen vooral in de eerste helft zoveel problemen bezorgde maar er nu ietwat doorheen zat. Maar wie kwam er voor hem in: Peter van Vossen, wat een rare beslissing is. Want Van Vossen kan het veld gewoon niet breed houden als hij aan de linkerkant speelt. En Dennis Bergkamp, de man van momenten, werd eruit gehaald voor Clarence Seedorf, die nou niet bepaald ideaal is met een strafschoppenserie in het vooruitzicht en waarom moest er zo nodig een spits minder? Waarom niet Pierre van Hooijdonk, voor zijn zekere penalty, eventuele vrije trap en invallerselan? De uitstekende Phillip Cocu mocht ook naar de dug-out om Aron Winter zijn 84ste cap te gunnen, die hem recordinternational maakte. Deze wissel wekte de indruk alleen om het record te zijn uitgevoerd. In de verlenging konden zowel Nederland als Italië niets uitrichten en toen scheidsrechter Merk affloot voor strafschoppen, wisten de Italianen al dat zij de finale zouden spelen, want Nederland had zo'n psychologisch nadeel en Italië en vooral keeper Toldo zo'n psychologische voorsprong op de Nederlanders. Frank de Boer (voor de tweede keer) en Jaap Stam misten voor Nederland. Van der Sar stopte nog een penalty van Paolo Maldini waardoor de Nederlandse droom nog een penalty lang mocht leven, want Paul Bosvelt miste de beslissende. Het Nederlands elftal is uitgeschakeld in de halve finale, terwijl het halve land zich al Europees kampioen waande. Bondscoach Frank Rijkaard stapte op. Dennis Bergkamp zei te willen stoppen als international. En wie stoppen er nog meer? Recordinternational Winter, Ed de Goey en Pierre van Hooijdonk zijn ook flink op leeftijd. En over twee jaar, als het WK in Japan en Zuid-Korea plaatsvindt, zijn Paul Bosvelt, Frank de Boer, Ronald de Boer, Arthur Numan, Winston Bogarde, Phillip Cocu en Edwin van der Sar ook dik in de dertig. In ieder geval staat vast dat een fantastische generatie Nederlandse voetballers veel te vaak is uitgeschakeld door strafschoppen ('92, '96, '98, 2000) en nooit een groot toernooi heeft gewonnen. |