|  | - |  |
| Italië | - | België |
| Doelpunten: |
| 6. | Totti (Albertini) | 1-0 |
| 66. | Fiore (Inzaghi) | 2-0 |
| Kaarten: |
| 44. | Conte |  |
| 45. | Zambrotta | |
| 69. | Wilmots | |
| Opstelling: |
| 1 | Toldo; | | De Wilde; |
| 2 | Cannavaro | | Deflandre |
| 3 | Nesta | | Staelens (C) |
| 4 | Iuliano; | | Valgaeren |
| 5 | Zambrotta | | Van Kerckhoven (45. Hendrikx); |
| 6 | Conte | | Verheyen (67. M. Mpenza) |
| 7 | Fiore (83. Ambrosini) | | Vanderhaeghe |
| 8 | Albertini | | Wilmots |
| 9 | Maldini (C); | | Goor; |
| 10 | Totti (63. Del Piero) | | Strupar (58. Nilis) |
| 11 | Inzaghi (77. Delvecchio). | | E. Mpenza. |
| Trainer: | Zoff | | Waseige |
| Scheids: | García-Aranda | | Spanje |
| Toesch.: | 49.000 |
| SOT: | 4+2=6 | | 7+2=9 |
| SW: | 1+0=1 | | 4+2=6 |
| Corners: | 1+5=6 | | 3+4=7 |
| BS: | 3+4=7 | | 1+0=1 |
| OT: | 11+9=20 | | 9+9=18 |
| M o/t M: | Vanderhaeghe | | 7½ |
| Geturfd: | Maldini | | 6½ |
| Bijz.: | | |
Paolo Maldini, volgens velen de beste linksback aller tijden, had het niet zo moeilijk tegen de Belgische antiheld
Gert Verheyen. Offensief kon Maldini echter niet zo'n bijdrage leveren. |
| Prima: | 4+0=4 |
| Goed: | 17+10=27 |
| Mhwaah: | 4+7=11 |
| Slecht: | 5+3=8 |
| Totaal: | 4+27+11+8=50 |
|
Ballen veroverd: | 1+6=7 |
| Balverlies: | 4+5=9 |
| Duels posi: | 5+5=10 |
| Duels nega: | 5+5=10 |
| OT's mee: | 0+0=0 |
| OT's tegen: | 0+1=1 |
| SOT: | 1+0=1 |
| SW: | 0+0=0 |
| Verdeling passes: |
| Voor: | 16+8=24 |
| Links: | 2+0=2 |
| Rechts: | 6+2=8 |
| Achter: | 0+2=2 |
| Bijz.: | | | Na de
2-1-overwinning op Zweden werd het Belgisch team opeens in de favorietenrol geplaatst,
terwijl dat helemaal niet in de aard van de Rode Duivels ligt en het bovendien niet terecht is; want één
ding is zeker: België heeft geen wonderteam. De elf van Waseige zijn bovendien nog niet zo lang in deze samenstelling
bijeen en kampt nog met de erfenis van het teleurstellende eerste deel van de oefenperiode, toen het team zelfs van Finland
verloor. Onder dit soort druk kan België helemaal niet presteren. Italië oogde in het begin van het duel
ook gespannen, maar weet uit ervaring goed om te gaan met hoge verwachtingen. Zo kwam Italië dan ook op voorsprong.
België moest ineens gaan aanvallen. Dat is de ploeg van oudsher niet gewend en dat is toch een nadeel, net als
de weinige creativiteit. De tweede helft hoefde de Squadra Azzura niets anders te doen dan op de verdediging te vertrouwen
en ditmaal pakte het voor de Italianen goed uit. Uit één van de counters kwam zelfs nog een tweede goal.
België moet nu nog flink aan de bak om de tweede ronde te halen en Italië is al geplaatst.
|
