- Selecties deelnemende landen met links naar cv's spelers
- Topscorers EURO 2000
- Kaartenranglijst EURO 2000
- Poule A (Duitsland, Roemenië, Portugal, Engeland)
- Poule B (België, Zweden, Turkije, Italië)
- Poule C (Spanje, Noorwegen, Joegoslavië, Slovenië)
- Poule D (Nederland, Tsjechië, Frankrijk, Denemarken)
Portugal 2 POR\
Turkije 0 |
\1n
Spanje 1 /2vFRA\
Frankrijk 2 FRA/ |
\2nFRA
Italië 2 ITA\ /1v
Roemenië 0 \0nITA/
/0p
Nederland 6 NED/
Joegoslavië 1
De EK-kwalificatie-index
De EK-kwalificatie-topscorers
Poule-pagina's kwalificatie (landen, opstellingen, eindstand):
Poule 1 (Italië, Denemarken, Zwitserland, Wales, Wit-Rusland)
Poule 2 (Noorwegen, Griekenland, Georgië, Letland, Slovenië, Albanië)
Poule 3 (Duitsland, Turkije, Finland, Noord-Ierland, Moldavië)
Poule 4 (Rusland, Frankrijk, Oekraïne, IJsland, Armenië, Andorra)
Poule 5 (Engeland, Bulgarije, Zweden, Polen, Luxemburg)
Poule 6 (Spanje, Oostenrijk, Israël, Cyprus, San Marino)
Poule 7 (Roemenië, Portugal, Slowakije, Hongarije, Liechtenstein, Azerbeidzjan)
Poule 8 (Joegoslavië, Kroatië, Ierland, Macedonië, Malta)
Poule 9 (Schotland, Tsjechië, Litouwen, Bosnië-Herzegovina, Farøer, Estland)
Deze EK-eindronde gaat de geschiedenis in als een toernooi waarin weer een tendens van offensief voetbal zichtbaar werd. Alle landen, Italië, Zweden en Noorwegen uitgezonderd, spreidden voetbal ten toon met doelpunten maken in plaats van voorkomen als doel. Er was weer ruimte voor de traditionele nummer tien. Zidane, Zahovic, Hagi, Mutu, Rui Costa en Totti stalen de harten van de liefhebbers. De uitmuntende Fransman Zidane werd dan ook terecht gekozen als speler van het toernooi. Bij het vorige EK van vier jaar geleden was waterdrager Dieter Eilts nog de 'ster van het toernooi'; een zwaktebod.
Het was één van de uitzonderingen op de offensieve regel die Oranje uit het toernooi stootte. Nederland had waarschijnlijk wat spelerskwaliteit betreft het beste elftal en het was natuurlijk ook een voordeel voor het team van Rijkaard dat het EK in Nederland en België gehouden werd. Maar het ging nooit echt lopen. Na drie moeizame poulewinsten profiteerde Oranje optimaal van de Joegoslavische lusteloosheid (6-1) en het hele land dacht dat ook de halve finale tegen Italië geen probleem zou zijn, maar het bleek een rampenwedstrijd (0-0, Italië wint na penalty's), waarin Italië na een vroege rode kaart slechts nog verdedigde en Nederland tegen een muur aan liet lopen. Nederland miste al twee strafschoppen in de eerste negentig minuten en het zelfvertrouwen was tegen de tijd van de strafschoppenserie al lang op. In de andere halve finale had Frankrijk met een benutte strafschop van Zidane Portugal met 1-2 na verlenging opzij geschoven en zich in de finale gespeeld. Op 2 juli in de Rotterdamse Kuip stonden favoriet Frankrijk en gevaarlijke counterploeg Italië tegen elkaar. Het duurde tot de vierde minuut in de blessuretijd dat Sylvain Wiltord een verlenging uit het vuur sleepte door de gelijkmaker in te schieten. In de verlenging scoorde een andere invaller, David Trezeguet, de verlossende golden goal die Frankrijk definitief Europees kampioen maakte.
| 
* = geplaatst na play-offs
|
